Discussiegroep

Onderwerp: Ode aan Erik Hazelhoff Roelfzema

(redactie)
Totaal berichten: 2.001
16.272 keer gelezen
29 reacties
Categorie: Overig Mei 1940
Op woensdag 26 september 2007 overleed vredig in zijn slaap de Soldaat van Oranje, Erik Hazelhoff Roelfzema.

Deze markante persoonlijkheid heeft een sterk symbolische waarde voor het Nederlandse verzet en de Engelandvaarders, en met zijn overlijden wordt wellicht op even symbolische wijze duidelijk dat de selecte groep moedige trouwe vaderlanders uit WOII bijzonder klein begint te worden. Alle reden de pater familias van deze groep postuum te eren voor zijn opmerkelijke verdiensten voor ons land.

Erik Hazelhoff Roelfzema werd op 3 april 1917 geboren in de hoofdstad van oost-Java Soerabaja, in het toenmalige Nederlands-Indië. Zijn vader – Siebren Erik Hazelhoff Roelfzema – was planter in de rijke Nederlandse kolonie, waar de vader van zijn moeder – Koos Vreede – lange tijd vice-president van de Raad van Justitie te Soerabaja was.

In 1930 verhuist de familie Hazelhoff Roelfzema naar Nederland, wat Erik zwaar valt. Ze komen terecht in Waalsdorp bij Den Haag, wat later wordt verruild voor een statige villa in Wassenaar. In 1937 begint Roelfzema, na zijn HBS aan het Nederlands Lyceum in Den Haag te hebben afgerond, aan de studie Rechten in Leiden en wordt direct lid van het Corps [Minerva]. In zijn studententijd woont Roelfzema in de Kloksteeg te Leiden, op de hoek met het Rapenburg vlakbij het universiteitsgebouw.

Al direct bij aanvang van de Duitse bezetting voelde Roelfzema een reflex zich te verzetten tegen deze oneigenlijke gang van zaken. Hij werd na een aarzelende start actief in het studentenverzet, waarbij zijn vriend Chris Krediet – later ook bekend Engelandvaarder en verzetstrijder – hartelijk meedeed. Ook werden de eerste pogingen tot Engelandvaart al vlak na de capitulatie ondernomen, het voorbeeld volgende van enkele Corps-genoten die met de beroemde Bébék waren ontsnapt. Na de Cleveringa speech en het sluiten van de universiteit, raakte Roelfzema dankzij vele illegaal actieve studiegenoten en vrienden steeds meer betrokken bij illegale praktijken.

Naar aanleiding van de Duitse verordening van de numerus clausus – die voor Joodse studenten het einde van hun studierechten betekende tenzij zij zich lieten registreren – schreef Roelfzema in februari 1941 spontaan een vlugschrift dat onder de Leidse studenten werd verspreid. De impact ervan was groter dan verwacht, en bracht de Duitsers in actie, waarop Roelfzema korte tijd onder dook.

Toen hij zich later weer naar Leiden begaf werd hij door stom toeval gearresteerd door de SD, in de veronderstelling dat hij betrokken was geweest bij een overvalpoging. Ongelukkigerwijs was hij in bezit van een fotorolletje met foto’s van Duitse objecten. In het Oranjehotel in Scheveningen bracht Roelfzema een week door, voordat de fout door de Duitsers werd ontdekt. Het fotorolletje had hij kunnen verbergen voor de Duitsers.

In juni 1941 – toen de universiteit net weer open was – studeerde Roelfzema snel af. Net op tijd, want kort daarop werd heb de mogelijkheid geboden Nederland te ontvluchten. Onder een valse naam was hij aangemonsterd op het Zwitserse schip St. Cerque dat vanuit Schiedam via een omweg naar de Verenigde Staten zou varen. Aan boord trof hij een bekende uit Den Haag en Leiden: Bob van der Stok, later betiteld als Oorlogsvlieger van Oranje. Van der Stok was schoolgenoot van het Nederlands Lyceum, en eveneens Corpslid van Minerva. Als jachtvlieger en tweede luitenant bij het 1ste JaVA actief geweest in de meidagen. Tijdens deze tocht was het Van der Stok die plannen opperde om op de Nederlandse kust te gaan landen, en zodoende contact met het verzet te houden. Ook de bekende Engelandvaarder Peter Tazelaar was aan boord van de St.Cerque, en daarmee was deze Engelandvaart er eentje waarbij drie gerenommeerde Nederlandse verzetshelden tezamen de oversteek maakten.

Hoewel Minister Dijxhoorn de Engelandvaarders in London ontving als ‘overspannen avonturiers’, was het welkom bij Koningin Wilhelmina groots en warm. Via de CID – de Nederlandse Inlichtingendienst – werden Chris Krediet, Peter Tazelaar en Erik Hazelhoff Roelfzema in staat gesteld de plannen van Bob van der Stok - aangepast naar hun eigen ideeën - te verwezenlijken en enkele malen op de Nederlandse kust te landen. Roelfzema kreeg als tweede luitenant de leiding, en kwam zo ook in nauw contact met ZKH Prins Bernhard. Een contact dat zou uitgroeien tot een hechte oprechte vriendschap voor het leven. De landingen op de Nederlandse kust, en de pogingen een betrouwbaar radionetwerk met het bezette Nederland op te zetten, mislukten door verraad. Half 1942 werden de operaties onder Roelfzema gestaakt, maar ontvingen Piet Crediet en Erik Hazelhoff Roelfzema wel een Militaire Willemsorde uit handen van Koningin Wilhelmina voor hun heldhaftige werk. Anderen namen hun werk over en slaagden uiteindelijk wel met nieuwe netwerken.

Roelfzema had zich voorgenomen RAF piloot te worden, en door een handigheidje tijdens de keuring ontsnapte hij aan afkeuring vanwege sterke bijziendheid. Op 19 september 1942 werd hij als pilot-officer [tweede luitenant vlieger] en cadet-vlieger opgenomen in de gelederen van de RAF. De negen maal dat zijn ogen nogmaals werden gecontroleerd, wist hij achtmaal zijn trucje van het gebroken brillenglas te herhalen. De negende maal kostte het aanzienlijk meer moeite – hij had het leesbord uit zijn hoofd moeten leren!

Tijdens de opleiding maakte hij ook kennis met Robert van Zinnicq Bergmann, de latere trouwe adjudant van de Koningin. Deze beroeps cavalerieofficier was ook als Engelandvaarder in de RAF opgenomen. In Canada werd de vliegeropleiding genoten, waar tenslotte op 1 oktober 1943 de ‘wing’ werd opgespeld.

Hoewel opgeleid als jachtpiloot bracht een gelukkig toeval Roelfzema bij de elite van de RAF. Zijn vriendin bracht hem in contact met de man achter de Path Finder Force [PFF], de eenheid die met Mosquito’s en Lancasters de doelen voor Bomber Command diende te markeren. Alleen de elitaire vliegers was deze betrekking toevertrouwd, maar Wing Commander Thomas Gilbert Mahaddie [DSO, DFC, AFC] had een zwak voor Nederlandse vliegers, en zorgde in juni 1944 voor een opleiding op de Mosquito voor Roelfzema. Ruim twee maanden later, op 5 september, meldde de gekwalificeerde eerste luitenant vlieger zich bij 139 PFF Squadron in Upwood.

En wederom treft Roelfzema een bekende. Ben Vlielander Hein, schoolgenoot van het Nederlands Lyceum in Den Haag, en inmiddels luitenant ter zee tweede klas [equivalent 1ste luitenant in die dagen]. Op 12 oktober 1944 vlogen ze voor het eerst samen, en ruim vijftig vluchten zou dat zo blijven. In totaal zou Roelfzema maar liefst tweeënzeventig missies vliegen aan boord van zijn Mosquito. Een hoog aantal!

Inmiddels kapitein-vlieger wordt Roelfzema op 23 april 1945 middels een schrijven uitgenodigd zich als haar nieuwe adjudant bij Koningin Wilhelmina te melden. Met haar zet hij op 2 mei 1945 de eerste stappen op vaderlands grondgebied als met een C-47 op Gilze-Rijen wordt geland. Peter Tazelaar vergezeld hen ook.

Na de oorlog wordt Roelfzema door de Koningin gevraagd haar adjudant te blijven, maar hij bedankt voor de functie. Rob Zennicq Bergmann aanvaardt het verzoek wel.

Op 20 oktober 1947 wordt kapitein-vlieger Erik Hazelhoff Roelfzema eervol ontslagen uit de militaire dienst. Hij is dan een van de meest gedecoreerde Nederlandse oorlogshelden, met een Militaire Willemsorde der 4e klasse [4 juni 1942], het Kruis van Verdienste [12 februari 1942], het vliegerkruis [22 september 1945] en het Britse Distinguished Flying Cross [3 juli 1945]. Daarnaast nog o.a. het Verzetskruis, het oorlogsherinneringkruis met twee gespen en enkele civiele orden.

Hazelhoff Roelfzema emigreert uit Nederland, en trekt naar de Verenigde Staten, net als opvallend veel andere Nederlandse oorlogshelden, zoals Bob van der Stok. In de VS raakt hij betrokken bij NBC Television, en zodoende komt hij met contacten in aanraking die hem overhalen te gaan werken als programmaleider bij Radio Free Europe dat haar basis heeft in München. Bizar genoeg is een van zijn collegae aldaar het hoofd van de SD contraspionage in Nederland, Joseph Schreieder. Dé man die vele vrienden van Roelfzema het leven kostte.

In 1971 verschijnt het beroemde boek ‘Soldaat van Oranje’ dat Roelfzema de zelfbedachte gelijke titel voor de rest van zijn leven zal geven. Als ‘Soldaat van Oranje’ geniet hij meer bekendheid dan onder zijn eigen naam, mede dankzij de cultachtige verfilming van het boek door Paul Verhoeven. Een film die de hoofdrolspeler, Rutger Hauer, ook geen windeieren zal leggen. Hoewel de film het verhaal vertelt van Erik Hazelhoff Roelfzema, is de eigenlijke verhaallijn een samenkomst van allerlei verzetsverhalen van vaderlandse bodem. Het gebrek aan authenticiteit doet echter niets af aan de beroemdheid van de film en daardoor de bekendheid van Erik Hazelhoff Roelfzema bij het grote publiek.

Nog eenmaal treedt Roelfzema in de schijnwerpers, als wapenkoning tijdens de inhuldiging van Koningin Beatrix, en mag hij de inhuldiging van de Koningin aankondigen voor het front van het Nederlandse volk. Een grote eer, die hem mede ten beurt valt vanwege zijn uitmuntende verzetswerk en hechte persoonlijke band met het Koningshuis.

Erik Hazelhoff Roelfzema – globetrotter en trouwe vaderlander – vond zijn thuis uiteindelijk op het eiland Mauri [Hawai], waar hij een groot deel van zijn bijzondere leven verbleef en uiteindelijk op 26 september 2007 in zijn slaap vredig afscheid nam van een lang en dienstbaar aards bestaan.

In ere aan hem en zijn diensten en indachtig zijn eigen woorden, sluiten wij deze necrologie af met zijn adagium waarmee hij bescheiden zijn opmerkelijke en moedige rol tijdens de Tweede Wereldoorlog vervatte:

"In het leven van ieder mens komen ogenblikken voor waarop hij tot zichzelf zegt: 'Tja, dat kán niet'. En dan doet hij iets."
» Dit bericht is geplaatst op 29 september 2007 13:00
Jan E. Jansen
Zeker een zeer markant man.
een verrijking voor de Nederlandse geschiedenis
» Deze reactie is geplaatst op 3 oktober 2007 11:29
Totaal berichten: 1
Sed non frustra, Erik! Je zal voor altijd voortleven in het bewustzijn van het nederlandse volk als een boegbeeld van vaderlandsliefde, daadkracht, moed en trouw!
E. de Moei
Rhenen
» Deze reactie is geplaatst op 24 oktober 2007 09:56
Totaal berichten: 1
ik had mijn spreekbeurt over erik en ik zou nu wel eens willen weten hoe zijn vrienden nu eigelijk heten. Ik heb de film gezien maar daar heten ze heel anders dan op internet staat. Maar nu weet ik niet meer wie wie is en wie wat gedaan heeft en wie gedood is en wie NSB'er was en wie er in het verzet zit, weer iemand hoe ik dat wel weet en er achter kan komen? alvast bedankt
» Deze reactie is geplaatst op 17 januari 2008 16:52
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
Lara, er is geen sprake van een-op-een vergelijkbare figuren in de film en het boek. Er zijn diverse bekende verhalen vermengd om tot een boeiende verfilming te komen. Alleen de gebeurtenissen rond Erik zelf zijn vrij synchroon met de werkelijke belevenissen van Roelfzema.

Zo ontsnapte Roelfzema in feit met Peter Tazelaar en Bob van der Stok. Van der Stok ging bij de RAF, maar was een uiterst beschaafde man en continueerde zijn 'professie' als jachtpiloot. In de film is de compaan van Erik [Peter Faber wordt bedoeld] een ruwe bolster en vliegt bommenwerpers. De andere compaan is Guus [Krabbe], maar diens verhaal loopt nauwelijks synchroon met Tazelaar. Zo kunnen we de gehele film analyseren, en concluderen dat er allerlei verhaallijnen van individuele mensen tijdens WOII zijn vermengd tot een vermakelijk portret van Roelfzema.
» Deze reactie is geplaatst op 17 januari 2008 17:06
Totaal berichten: 1
The great thing about Erik, whom I only knew personally in the last 10 years through my work in Hawaii was that he was always fired up about 'New ways of doing Things' We shared ideas on sustainable architecture & all new ways of doing things. Zelf ben ik geboren in 1955, dus er was een leeftijd verschil. Maar wat ik altijd hoorde was 'Ga door Jongen!'.

I will do that in his spirit, and aided by his generous life wisdom.

What a joy, and 'Going all the Way' is a gift from Erik I gladly embrace in my life.

Robert Mechielsen
» Deze reactie is geplaatst op 18 maart 2008 06:43
Totaal berichten: 1
De persoon van Guus is dan ook niet op Tazelaar gebaseerd, maar op Ernst W. de Jonge.
Ex Praeses Collegii van het LSC en hij is zelfs nog (roeiend bij Njord) voor Nederland uitgezonden naar de spelen van Berlijn in '36. Hij is tijdens een verzetsactie (groep "Kees") opgepakt en omgekomen in gevangenschap, Naar ik meen in een KZ.
» Deze reactie is geplaatst op 8 augustus 2008 14:37
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
Als u de belevenissen van Peter Tazelaar zou nalezen zult u erkennen dat de persoon Guus ook diens ervaringen in zich draagt. De vrijheid die de filmmakers zich toeëigende resulteerden in meerdere persoonlijke verhaallijnen die in de diverse personages werden uitgewerkt.
» Deze reactie is geplaatst op 8 augustus 2008 14:56
Totaal berichten: 1
"En dan doet hij iets"
Grote bewondering heb ik voor allen die iets deden.
Nog meer voor zij die de hoogste prijs, hun leven,
hebben gegeven voor onze vrijheid.
Woonachtig geweest in het gebied waar de winterstop
woedde na de landingen rondom Arnhem en Nijmegen en bevrijd 1 april '45
door voor ons volslagen onbekende mensen, die deels vrijwillig
naar Europa waren gekomen om orde op zaken te stellen.
Niet allen zijn teruggekeerd in hun vaderland. Het ereveld in Groesbeek
het enige dat ik ooit bezocht is nog steeds in mijn gedachten vooral op
4 mei.
Dank
» Deze reactie is geplaatst op 10 februari 2009 17:30
Totaal berichten: 1
Roelfzema woonde in Ahualoha bij Honokaa op het eiland Hawaii. Op Maui heeft hij maar kort gewoond.
» Deze reactie is geplaatst op 8 april 2009 03:09
Totaal berichten: 7
EHR verdient een plek in de geschiedenis. Hij wordt één van de meest onderscheiden Nederlanders genoemd. Mede door zijn boeken heeft hij bij het grote publiek een nog grotere status weten te verwerven. Toch verdient de historie ook, dat er meer mensen worden genoemd. Bob van der Stok is vanuit de luchtmacht al genoemd. Terecht ook. We hebben nog iemand, die landelijke nog niet zo bekend is:
Ik denk dat van de zijde van de marine vooral Aart Alblas (in verzet ook Klaas de Jong) kan worden genoemd. Ik weet dat er zelfs een lijst circuleert waarop de meest onderscheiden mensen staan. Volgens mijn waarnemingen staan EHR, Bob van der Stok en Aart Alblas erg hoog. Alblas levert trouwens vanuit bezet gebied eind 1941 en begin 1942 de verbindingen voor EHR, maar hij zat bij een andere tak van de geheime dienst dan waarvoor EHR werkte. In zijn tweede boek spreekt overigens Soldaat van oranje zijn waardering uit voor Aart Alblas. Deze Dordtenaar was geheim agent en daarvan werden er 146 gedropt en kwamen er nauwelijks 25 levend terug. Het Englandspiel is daar vooral voor verantwoordelijk. De groep EHR met Tazelaar op Nederlandse bodem maakte rond 16 januari 1942 contact met Aart Alblas.
» Deze reactie is geplaatst op 9 mei 2009 23:47
Totaal berichten: 1
Mensen die tot de verbeelding spreken, maar de objectieve blik is wat op de achter grond geraakt. Uiteraard wil ik de daden niet kleiner maken, maar een goede objectieve geschied schrijving is er niet echt. Wat waren nu precies de juiste argumenten om dhr Hazelhof en dhr Krediet de willemsorde toe te kennen? at was nu de motivatie om het dhr tazelaar niet toe te kennen. Het welbekende was er toen ook al het is van belang wie je kent en niet wat je doet/ kent. Dhr tazelaar was een type ruwe bolster blanke pit en vooral geen onzing. gaf wel eens een ( in mijn mening volkomen op zijn plaats) trapje tegen de bestaande orde. Het zal toch niet zo zijn dat het er mee te maken heeft dat de eerder genoemde heren ( Krediet en Roelfzema) uit de betere kringen kwamen en gestudeerd hadden??? Ik vrees dat dit zeker een rol van betekenins heeft gehad.
Ik moet eerlijk zeggen dat mijn blik op dit heldendom wat minder geworden is krijg er zelf een nare smaak van in mijn mond.
» Deze reactie is geplaatst op 24 januari 2011 12:55
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
Uiteraard had het met komaf en algemene houding te maken. Tazelaar mag dan tot de verbeelding spreken als volkse held, in de nog keurig geordende hogere kringen anno 1940-1942 maakte hij stellig de indruk het 'ridderschap' niet waardig te zijn. Met name de marine, waar hij tijdens de opleiding aan het KIM was gestraald, had bezwaren. Dat we dit achteraf goed kunnen veroordelen als klassenjustitie mag zo zijn, maar juiste geschiedenis wordt vooreerst geschreven in haar eigenlijke context. En in die context is het wel begrijpelijk dat de legertop huiverig was voor een ridderschap van Tazelaar. Overigens ben ik ervan overtuigd dat menig militaire brompot in Londen ook de aanstellingen van Roelfzema en Krediet niet toejuichte.

De subjectiviteit van toekenning van dapperheidsonderscheidingen is bijzonder groot gebleken in Nederland. Daar waar in veel andere landen de hoogste onderscheidingen niet lichtvaardig (en zelden niet-postuum) werden gegeven, kenden wij veel symbolische MWO's. In mei 1940 werden er nogal wat MWO's vergeven die in feite erg lichtvaardig waren toegekend of een uitgesproken politieke bijsmaak hadden. Het tegendeel was dus ook waar, wat wellicht buiten Tazelaar het meest prominent bij de Poolse generaal Sosabowski bleek. Zelfs 60 jaar na dato was de Nederlandse regering nog niet zo groot geworden dat postuum een MWO voor Sosabowski werd reserveerd, en werd het een Bronzen Leeuw.

In mei 1940 kreeg de soldaat Migchelbrink een Militaire Willemsorde voor daden waar normaliter een Bronzen Kruis voor stond. Migchelbrink kreeg de MWO echter vooral om politiek reden, om de voorpostenstrook bij de Grebbeberg te rehabiliteren. Het is voor mijzelf het meest spraakmakende voorbeeld van een militair die (postuum) wordt misbruikt voor een politiek doel en daardoor lange tijd als politieke decorandus in beeld blijft.

Wat mij betreft is het onwerkelijk dat een militair die enige uren zich moedig gedraagt op een slagveld, lang niet altijd in omstandigheden die met meer oorlogservaring tot 'onderscheidingswaardige actie' zouden zijn gerekend, een bronzen kruis krijgt en later in de oorlog Engelandvaarders eenzelfde onderscheiding kregen. De zaken staan wat mij betreft niet in verhouding. De meeste Engelandvaarders waren geen militairen, namen enorme risico's en toonden bovendien enorme moed zonder dat adrenaline dat ingaf (ergo: zeer weloverwogen). Die moed is een veelvoud schaarser dan de gevechtsmoed die in feite door doping (adrenaline) wordt veroorzaakt; veel meer dan we wellicht zouden willen toegeven. Dus, wat mij betreft waren Engelandvaarders veel meer MWO waardig.

Hoe bizar dat één van de schaarse dubbele Engelandvaarders, Bram van der Stok, die in de Meidagen zich als piloot onderscheidde, vervolgens in de RAF vloog, neergeschoten werd en in een Stalag terecht kwam, daaruit levend wist te ontsnappen (Great Escape), opnieuw Engeland wist te bereiken, daar commandant 322 squadron werd en vervolgens naoorlogs geen MWO kreeg. Hoe bizar is dat? Van der Stok was overigens samen met Roelfzema en Krediet ontsnapt aan boord van de St Cergue, zelfs met eenzelfde opdracht. Van der Stok was reserve-officier vlieger, had gestudeerd en was lid van Minerva, kwam uit een uitstekende familie. Bob van der Stok was echter erg bescheiden en bleef in de luwte. Er kwam niemand op de gedachte, kennelijk, hem tot Ridder te decoreren. Hij is voor mij meer dan wie ook het bewijs dat MWO's met grote willekeur werden uitgereikt, ookal lijkt wel aannemelijk dat geen Ridder onverdiend werd gedecoreerd.
» Deze reactie is geplaatst op 24 januari 2011 13:17
Totaal berichten: 1
De heer Tazelaar heeft wel degelijk een MWO ontvangen, weliswaar later dan EHR en de heer Krediet. http://www.korpscommandotroepen.nl/index.php?l=nl&p=75
» Deze reactie is geplaatst op 12 februari 2011 16:32
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
Laurentius bedoelde vast slechts te zeggen dat Tazelaar niet gelijktijdig met Roelfzema en Krediet werd geridderd. Die eer viel hem immers pas aan het eind van de oorlog ten deel.
» Deze reactie is geplaatst op 12 februari 2011 17:42
Totaal berichten: 1
"Dat schema voor de zeeverbinding heb ik tot in de kleinste details opgesteld. Het is door mij bij de Engelsen ingediend.
De brief, die door mij gezegeld was, is door hazelhoff onderschept. Hij heeft mijn plan onder zijn naam doorgestuurd.

Het plan is met succes uitgevoerd. Na deze ervaring met Hazelhoff heb ik hem niet meer willen spreken.

Hoe zit het met de verklaring van B.van der Stolk aan de PEC (deel4 c-2)? Is dit ooit onderzocht en is EHR hier wel eens over bevraagd dat u weet ?
» Deze reactie is geplaatst op 26 februari 2011 15:59
Totaal berichten: 1
» Deze reactie is geplaatst op 21 mei 2011 22:41
Totaal berichten: 1
hoe is het mogelijk dat onze soldaat van oranje .ook weer toestemming geeft voor een musical soldaat van oranje , het boek en de film zijn zo uitgemolken dat het nu wel genoeg is geweest , misschien zou een eerbetoon aan de strijders van de grebbeberg de musical beter zijn geweest , maar het eindigde niet goed ,dus ongeschikt voor film en musical
» Deze reactie is geplaatst op 13 juni 2011 15:53
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
De musical 'Soldaat van Oranje' is een meer dan waardig product. Buitengewoon boeiend in elkaar gezet met een uniek decor en dito visuele effecten. Ik heb hem in de tweede maand van draaien met mijn wederhelft bezocht en we hebben genoten.

Ik denk dat EHR, als hij nog toestemming gaf bij leven, dat met volle overtuiging deed, omdat van zijn levensverhaal zoveel positiefs uitgaat, dat er zo'n duidelijke boodschap in zit, dat een musical eerder bijdraagt tot 'een goed gevoel' dan tot een verdere vergroting van EHR zelf. Je gaat niet naar buiten met de gedachte dat EHR nu zo'n held was, maar met een gevoel van ontzag voor de musicalproducenten wegens het fabuleuze schouwspel en een indrukwekkend rollenspel dat de spanning van die oorlogsdagen uitstekend weergeeft. Ik heb niets dan lof voor die musical, hoewel ik vooraf zelf ook niet de hoogste verwachtingen had. Daarin heb ik me indertijd vergist. Wellicht als u de musical bezoekt dat u tot dezelfde conclusie zult komen.
» Deze reactie is geplaatst op 14 juni 2011 02:34
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
De redactie hecht eraan, mede op instigatie van (co)auteur Victor Laurentius van het in 2009 verschenen boek 'De grote Tazelaar', aan te geven dat de reactie van ene 'Laurentius' geen enkele relatie heeft met Victor Laurentius.
» Deze reactie is geplaatst op 14 juni 2011 14:44
Totaal berichten: 1
Deze man is een goede man hij heeft heel lang geleeft en heeft door gezet hij deed alles wat nodig was hij gaf nooit op echt nooit ik heb hem nooit gezien want hij ovrleed op mijn 8e verjaardag het zijn 26 dagen na mijn verjaardag ik hou mijn spreekbeurt over deze man omdat ik heb bewonder omdat die nooit opgaf ik vindt het een gave man het lijkt me ook zo'n aardige man ik zou hem graag weer tot leven kunnen weken maar dat kan nou eenmaal niet meer ik denk elke dag aan u meneer Erik Hazelhoff Roelzema


xxx Fleur 10 jarig meisje
» Deze reactie is geplaatst op 19 juni 2011 20:03
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
Wat een mooi berichtje van je Fleur. Veel succes met je spreekbeurt! We hopen dat je een mooi cijfer krijgt. Dat zal wel lukken als je zo begaan bent met het onderwerp van je spreekbeurt.
» Deze reactie is geplaatst op 19 juni 2011 23:51
Totaal berichten: 1
Hazalhoff Roelfzema zal als vooropleiding gymnasium gehad hebben, anders kon hij (in die tijd) geen nederlands recht studeren. Chris Krediet had HBS, en heeft wel rechten gestudeerd (niet afgemaakt),m maar dan Indisch recht (Indologie), waarvoor geen gymnasium vereist was.
» Deze reactie is geplaatst op 2 augustus 2011 18:46
(redactie)
Totaal berichten: 2.001
De zijdelingse 'vruchten' die deze draad dan weer gedragen heeft, zijn niet te verwaarlozen.

Naar aanleiding van de Soldaat van Oranje, kwam ik in contact met André Hubbeling. Hij gaf aan dat er wel degelijk grote fouten in het boek van Bram van der Stok (Vlieger van Oranje) zaten.

Er is toen besloten Britse archieven aan te schrijven om RAF rapporten over de terugkeer van Bob van der Stok inzichtelijk te krijgen.

Dat is gelukt. André heeft contact gekregen en zeer snel enkele rapporten van de debriefing van Van der Stok in handen gekregen, waarin feiten en datums worden genoemd die niet stroken met zijn autobiografie. Waarom ze niet stroken, zal vermoedelijk slordigheid zijn en gebrek aan (werkelijk) bronmateriaal. Desondanks is het zeer slordig.

Ik vind dat het aan André is om met de feiten naar buiten te treden. Ik laat het alhier bij een teaser. Trouwens, sinds kort ook op Facebook http://www.facebook.com/pages/Stichting-Kennispunt-Mei-1940/210176415707958?skip_nax_wizard=true
» Deze reactie is geplaatst op 25 augustus 2011 11:57
Totaal berichten: 18
A. Goossens schreef: "Ik laat het alhier bij een teaser..."

Dat is dan goed gelukt want ik beschik over een klein dossier van Adriaan Robertson, beter bekend als Aad Robertson of Alexander Rowerth die o.a. bij de Waffen-SS gediend heeft, na het lezen van je reactie heb ik dit dossier weer eens boven water gehaald.

Het dossier bestaat uit enkele officiële Duitse documenten en persoonlijke brieven door Robertson geschreven. Door het lezen van de stukken krijgt men toch een ander beeld over de persoon in kwestie tijdens de tweede wereldoorlog.
» Deze reactie is geplaatst op 2 september 2011 15:31
Totaal berichten: 1
Chris Krediet is niet met de st. Cergue uit nederland ontsnapt dat waren Bram vd Stok EHR en Peter Tazelaar.
» Deze reactie is geplaatst op 6 juni 2012 21:33
Totaal berichten: 1
Beste Richard Schoutissen,
Aangezien dit gesprek twee jaar geleden plaatst vond hoop ik dat dit nog bij u aankomt:
Mag ik vragen hoe u aan het dossier van Adriaan Robertson komt? Dit is de broer van mij opa en ik zou heel graag deze documenten willen bekijken!
» Deze reactie is geplaatst op 20 februari 2013 12:30
Totaal berichten: 18
Mevrouw Robertson,

Vandaag ontving ik van twee oplettende forumbezoekers een bericht m.b.t. uw reactie. (waarvoor mijn dank aan beide heren)

Helaas kan ik uw vraag niet via dit forum beantwoorden, onder anderen omdat nog niet alle stukken openbaar zijn, u mag echter graag contact met mij opnemen via: info@oorlogsslachtoffers.nl
» Deze reactie is geplaatst op 20 februari 2013 14:53
Totaal berichten: 1
Een ander verhaal,

Ik vind het nog steeds verbazend dat EHR na de de oorlog kon samenwerken met Joseph Schreieder in Munchen.
De Nazi chef die verantwoordelijk was voor de arrestatie van ong. 60 geheim agenten waarvan er 56 in het concentratiekamp op gruwelijke wijze zijn omgekomen.
Hij moet veel van de omgekomen mensen gekend hebben uit zijn opleidingsperiode in Engeland. Misschien ben ik wat bitter gestemd omdat mijn vader een van deze agenten was die door laf verraad om het leven is gekomen door toedoen van Joseph Schreieder.
Gelukkig is van de vele boeken die over het "Englandspiel" zijn geschreven nooit een musical gemaakt.
Kan iemand zich misschien voorstellen dat ik het een schaduw vind werpen over de hele euforie die men heeft t.o.v. EHR.............
» Deze reactie is geplaatst op 22 augustus 2016 16:28
Totaal berichten: 1
Een ode aan EHZ vind ik nogal overdreven, hij heeft zeker een bijdrage geleverd aan de strijd tegen de bezetter maar zo waren er velen. Doordat hij een boek heeft geschreven, dat in grote lijnen niet overeenkomt met de film en zeker niet met de musical, is hij de bekendste verzetsheld geworden. De vriendschap met de schavuit van oranje, die in londen de playboy uithing tijdense de oorlog, heeft ook in zijn voordeel gewerkt. Een ode aan alle jongens die tijdens de mei dagen hebben gevochten, wat vooraf een kansloze zaak was, en zijn gesneuveld of getraumatiseerd huiswaarts zijn gekeerd vind ik beter op zijn plaats!.
» Deze reactie is geplaatst op 17 april 2017 02:02

Plaats hier uw reactie

Opgelet: We behouden ons nadrukkelijk het recht voor om nieuwe berichten of reacties die voor de thematiek van onze websites en de discussiegroep irrelevant zijn, onbetamelijk of onbegrijpelijk geformuleerd zijn, ongewenste politieke of commerciële lading hebben of inbreuk maken op de privacy van nog levende personen niet te plaatsen. Uw reactie zal pas na goedkeuring door de beheerders zichtbaar zijn in de discussiegroep.

De inhoud van berichten - en daarin vermeldde gegevens en personalia - wordt na publicatie niet gewijzigd en/of verwijderd, tenzij daarvoor een dwingende aanleiding is. Berichtenschrijvers zijn zelf verantwoordelijk voor het toetsen van de inhoud van hun berichten voordat deze worden gepost.

Zie voor meer informatie de Gebruiksvoorwaarden. Tevens verzoeken wij u om kennis te nemen van de FAQ (veelgestelde vragen), wellicht dat uw vraag daar al beantwoord wordt.

Wenst u een gescande foto of ander beeldmateriaal op te nemen bij uw bericht, e-mail deze naar info@grebbeberg.nl en wij verzorgen de plaatsing (meestal nog dezelfde dag).

Bericht:   * 
Uw naam:   * 
 
E-mailadres:     * 
Om ongewenste (spam)berichten op onze website te beperken vragen wij u hieronder een eenvoudige controlevraag te beantwoorden. Berichten worden alleen geaccepteerd indien deze vraag correct is beantwoord.
1 + 1 =     * 
*) = verplicht veld  

2554